Camille Amandine Marino

Via schilderkunst, fotografie en video onderzoekt Camille-Amandine de mechanismen van de dissociatie tussen lichaam en geest als een vorm van bescherming. In een nachtelijke en verontrustende wereld, die haar tegelijk blijft fascineren, ensceneert zij bevreemdende en intieme beelden.

Haar werk behandelt de vervreemding en onteigening van het vrouwelijke lichaam, in het bijzonder zoals die tot stand komen en worden doorgegeven binnen familiale relaties. Het schilderen van deze lichamen wordt zo een daad van toe-eigening. In haar composities creëert zij een zwevende ruimte waarin spanning en een zekere onzekerheid voelbaar zijn.

Deze reeks schilderijen ontstond in het ouderlijk huis in Bretagne, gebouwd in de jaren 1970.

Het fotografische werk, opgevat als voorbereiding op het schilderen, ontwikkelde zich door de jaren heen tot een onderzoek. Na het overlijden van haar grootmoeder, die er woonde, werd het huis te koop gezet. Naarmate dit einde naderde, werd ook het fotografische werk intenser.

Eenmaal terug in het atelier stelt het schilderen van beelden van een inmiddels verdwenen huis haar in staat het huis te laten voortleven, terwijl het huis op zijn beurt in haar blijft voortleven.