Geboren in 1979,  Tienen.

Het werk van Jonathan Rosić zet aan tot verder nadenken over onze vergankelijkheid en hoe we soms kortstondig verdwijnen. Rosić inventariseert, analyseert en vergroot  het tijdelijk opheffen van onszelf uit in een poging het onwaarneembare en de vervagende tijd zichtbaar te maken.

Met Chinese inkt zet Rosić stilstaande beelden neer uit films van vroeger en nu. Hij peilt naar die vluchtige ogenblikken die de kijker zelden waarneemt, naar die ijle momenten waarop een acteur in een fractie van een seconde, ongewild eventjes in niets opgaat – letterlijk of figuurlijk. Het zijn dit soort momenten van dubbelzinnige versluiering die, eenmaal los van hun context en opgetekend in weinig contrasterende inkt, verworden tot beelden van eenzaamheid en afsluiting, van onvermogen tot communiceren en vergetelheid.

---